اشاره مترجم مقاله

این مقاله در سال 1986 (1365) پس از رأی داوری صادره در دعوای کویت علیه شرکت امین اویل (سال 1982) نوشته شده است. این رأی از بعض جهات (مانند ماهیت قراردادهای نفتی و ارزش شرط ثبات و نیز میزان غرامت) رأی معروف پروفسور دوپوئی در پرونده تاپکو (1977) را تعدیل نموده است. رأی تاپکو مبتنی بر تئوری «غیر محلی کردن» قراردادهای موسوم به «توسعه اقتصادی» است که به موجب آن این نوع قراردادها تابع قانون داخلی دولت طرف قرارداد نیستند، بلکه قانون حاکم بر آنها حقوق بین الملل است و دولت در صورت نقض یا فسخ قرارداد، مسئولیت دارد ولو اینکه نقض یا فسخ قرارداد یا سلب مالکیت از حقوق و اموال قراردادی طرف خارجی مبتنی بر قانون باشد. این تئوری مورد انتقادات زیادی در سطح دکترین قرار گرفت و کشورهای جهان سوم و سرمایه پذیر را نسبت یه روند داوریهای نفتی نگران ساخت.

قانون حاکم بر نسل جدید قراردادهای نفتی چرخش در روند داوری- احمد القشیری و طارق ریاض ترجمه دکتر محسن محبی   دانلود