پیشگفتار مترجم

در سالهای اخیر سازمانها و نهادهای داوری به طور قارچ گونه ای تأسیس و توسعه یافته اند. تقریباً در سراسر دنیا مراکز داوری در بطن سازمانهای خصوصی، کانونهای وکلا و اتاقهای تجارت تشکیل شده و آنطور که پیش می رود برخی از آنها بزودی به نهادهای داوری بسیار فعال و پر آوازه ای بدل خواهند شد. البته ، این وضع در تمام این سازمانها صادق نیست و موجودیت پاره ای از آنها، به دلیل پائین بودن سطح فعالیتشان، فقط روی کاغذ خلاصه شده است. در این میان حتی شاهدیم که برخی از مراکز داوری فقط بعنوان ابزاری برای تقلب و کلاهبرداری شکل گرفته اند که طرح اینگونه پرونده ها در محاکم کیفری برخی از کشورها گواه بر این امر است. بروز این قبیل مسائل به موازات افزایش شمار داوریها در اواخر دهه 70 و اوایل دهه 80 باعث گردید که سازمانها و نهادهای مختلفی از جمله کانون وکلای بین المللی به منظور تنظیم دستورالعمل و آئین رفتاری برای داوران کوششهایی را مبذول دارند. در این میان، دیوان داوری «آی.سی.سی.» نیز در واکنشی صحیح به جریان شتاب گیر اعتراض به صلاحیت داوران، ایشان را ملزم نمود که در زمان پذیرش سمت داوری، مراتب بیطرفی و استقلال خود در پرونده و نداشتن منافع مشترک با هر یک از طرفین اختلاف را کتباً اعلام و امضاء نمایند. وجود این التزام کتبی آمار جرح داوران را کاهش داده است.

در هر حال، رشد سازمانهای داوری و آمار دعاوی مطروحه علیه داوران اهمیت بررسی مشکلات ناشی از مسئولیت مدنی ارگان متکفل داوری را گوشزد می کند، بطوریکه موسسات معتبر صاحب نام داوری که در گذشته برای حفظ اعتبار خود نزد قضات، کمتر به رسیدگی به موضوع مسئولیت مدنی داوران تن در می دادند، امروزه اعتبار واقعی خود را در توجه و تقید هرچه بیشتر به این موضوع یافته اند تا به این ترتیب روشن گردد که کدامیک از سازمانهای به اصطلاح داوری فاقد اعتبار و اهلیت کافی برای تصدی به این امر هستند و یا در مرز بی اعتباری و عدم صلاحیت قرار دارند.

مسئولیت مدنی داوران مطالعه ای تطبیقی همراه با پیشنهادهای اصلاحی- کریشین هاوس منینجر ترجمه محمدجواد میرفخرائی   دانلود